باب الوقت قال اللّه تعالى : ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى « 1 » . وجه استشهاد در قول اوست كه : عَلى قَدَرٍ يعنى در وقت « 2 » حاجت به سوى آمدن . پس « قدر » وقت است ، و تفسير كرده است او را شيخ به قول خودش كه : [ معناه ] الوقت اسم لظرف الكون . و « كون » حدوث شىء است ؛ و او اخراج اوست از غيب به سوى شهادت نزد تكوين - يعنى زمان ظهور او - پس در اصطلاح قوم آن را نقل كرده‌اند به زمان ظهور « 3 » حالى از احوال معيّنه و تجلّىاى از تجلّيات خاصّه . و هو اسم في هذا الباب لثلاث معان على ثلاث درجات : المعنى الأوّل : حين وجد صادق لا يناس ضياء فضل جذبه صفاء رجاء ، أو لقصمة جذبها صدق خوف ، أو لتلهيب شوق جذبه اشتعال محبّة . يعنى : « اسم است از براى سه معنى » مرتّبه بر درجات ثلاثه ؛ اعنى « بدايت » و « توسّط » و « نهايت » مثل ساير ابواب . « معنى اوّل : وقت وجدى است صادق ؛ » يعنى متحقّق كه شبهه‌اى نباشد در او كه حاصل شده است اين وجد از براى ديدن « ضياى فضلى » از خداى تعالى ؛ و او عطايى است از باب امتنان كه « جذب كرده است او را از براى « 4 » رجاى » صافى از

--> ( 1 ) . طه / 40 . ( 2 ) . اصل : + الوقت . ( 3 ) . اصل : - او . پس . . . زمان ظهور . ( 4 ) . اصل : - از براى .